ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ή σύνδρομο πρόσκρουσης αποτελεί τη συχνότερη αιτία του πόνου στον ώμο στους ενήλικες. Δημιουργείται από τη προστριβή του τενοντίου πετάλου των στροφέων μυών του ώμου με το ακρώμιο το οποίο αποτελεί μια οστική προεξοχή (επωμίδα), του οστού της ωμοπλάτης καλύπτωντας προς τα πάνω το βραχιόνιο οστούν. Η συμπτωματολογία είναι πιο έντονη όταν το άτομο σηκώνει το άνω άκρο του πέρα των 90°.


Το βέλος δείχνει το σημείο πρόσκρουσης του φλεγμαίνοντος αρθρικού θυλάκου ανάμεσα στο ακρώμιο και το βραχιόνιο οστούν κατά την κίνηση της απαγωγής του άνω άκρου.


Το διάστημα μεταξύ του ακρωμίου (άνω όριο) και της κεφαλής του βραχιονίου (κάτω όριο) θα πρέπει να είναι πάνω από 7 mm για να μην υπάρχουν οι προυποθέσεις εμφάνισης συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Οι ασθενείς με σύνδρομο πρόσκρουσης παραπονούνται για πόνο, δυσκολία επιτέλεσης κινήσεων πάνω από το κεφάλι και πίσω από τη πλάτη, δυσκαμψία και αδυναμία. Χαρακτηριστικά οι γυναίκες ασθενείς αναφέρουν δυσκολία στο να κουμπώσουν το στηθόδεσμο. Νυχτερινός πόνος ειδικά όταν το βάρος του σώματος πέφτει στον πάσχων ώμο υποδηλώνει συνήθως και βλάβη στο τενόντιο πέταλο των στροφέων μυών του ώμου.
Ο πόνος μπορεί να αφορά στον ώμο ή να αντανακλά στο βραχίονα και ο ασθενής να παραπονείται για άλγος στο άνω άκρο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Η διάγνωση του συνδρόμου πρόσκρουσης βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς και στη λεπτομερή κλινική εξέταση.

Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος μπορεί να αναδείξει επασβεστώσεις στους τένοντες του ώμου ειδικά αν το πρόβλημα είναι χρόνιο. Επίσης ανατομικές οστικές ανωμαλίες, οστεοφυτικές εξεργασίες (οστεόφυτα του ακρωμίου ή της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης), φαίνονται στην εξέταση αυτή.

Απλός ακτινολογικός έλεγχος της αριστερής άρθρωσης του ώμου.
Ασβεστοποιός τενοντίτιδα του υπερακανθίου τένοντα η οποία αποτελεί παράγοντα εμφάνισης του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής


Ασβεστοποιός τενοντίτιδα του δεξιού ώμου σε γυναίκα 26 ετών.  Η ασθενής αναφέρει έντονη συμπτωματολογία πόνου λόγο της συσσώρευσης αλάτων ασβεστίου στον τένοντα του υπερακανθίου

Το υπερηχογράφημα, διερευνά αλλαγές στη μορφολογία των τενόντων του πετάλου των στροφέων μυών όπως ρήξης, φλεγμονές. Επίσης διευκρινίζει την ανατομική της περιοχής όπως η μορφολογία της κεφαλής του βραχιονίου και του δελτοειδή μυ.


Υπερηχογράφημα του ώμου: Ασβεστοποιός τενοντίτιδα (κόκκινος κύκλος), αποτελεί συχνή αιτία έντονου άλγους στον ώμο


Υπερηχογράφημα ώμου.  Ανάδειξη ευμεγέθους μάζας συσσώρευσης αλάτων ανθρακικού ασβεστίου στον τένοντα του υπερακανθίου

Η Μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την απεικόνιση των λεπτομερειών των μυϊκών ομάδων καθώς και τη μορφολογία των οστών αναδεικνύοντας τις ανατομικές λεπτομέρειες δίνοντας επίσης τη δυνατότητα στο γιατρό για ακριβής μετρήσεις των ανατομικών διαστημάτων.


Μαγνητική τομογραφία του ώμου, τα βέλη δείχνουν την φλεγμονή του ορογόνου θυλάκου και την εκφύλιση των τενόντων του πετάλου των στροφέων μυών του ώμου.  Το έντονο οστεόφυτο στη κάτω επιφάνεια του ακρωμίου - κλείδας, αποτελεί την αιτία της νόσου.


Μαγνητική τομογραφία ώμου αριστερά σε άντρα 60 ετών.  Το μεγάλο οστεόφυτο που εξορμάται από τη κάτω επιφάνεια του ακρωμίου (κόκκινος κύκλος), τραυματίζει τον τένοντα του υπερακανθίου και προκαλεί σταδιακά τη ρήξη του.


Μαγνητική τομογραφία του ώμου δεξιά.  Ανάδειξη υπερμεγέθους επασβέστωσης στον τένοντα του υπερακανθίου δημιουργεί συνθήκες συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής συνοδευόμενο από έντονο πόνο κατά την επιτέλεση των κινήσεων και τις νυχτερινές ώρες


Αρθροσκοπική εικόνα από την άρθρωση του ώμου.  Μεγάλο οστεόφυτο το οποίο εξορμάται από τη κάτω επιφάνεια της κλείδας το οποίο και τραυματίζει τον τένοντα του υπερακανθίου δημιουργώντας σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Μαγνητική τομογραφία του αριστερού ώμου, ο κόκκινος κύκλος δείχνει την φλεγμονή του ορογόνου θυλάκου και την εκφύλιση των τενόντων του υπερακανθίου και υπακανθίου μυών του ώμου.  Το έντονο οστεόφυτο στη κάτω επιφάνεια του ακρωμίου αποτελεί την αιτία της νόσου.

ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ: 

PRP. ΑΥΞΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΛΟΓΟ ΠΛΑΣΜΑ

PRP - ΑΥΤΟΛΟΓΟΙ ΑΥΞΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ


Τα προϊόντα του αυτόλογου αίματος έχουν δημιουργήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση πολλών ορθοπαιδικών παθήσεων. Τα αιμοπετάλια απελευθερώνουν τους αυξητικούς παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη θεραπευτική δυνατότητα αυτών.

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: 

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Οι περισσότεροι ασθενείς με στα αρχικά στάδια του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής θεραπεύονται με επιτυχία δίχως χειρουργική επέμβαση. Η συντηρητική αγωγή αποτελεί τη πρώτη θεραπευτική επιλογή αφού αποκλειστούν αιτίες όπως μεγάλα οστεόφυτα στην κάτω επιφάνεια του ακρωμίου και της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης.

Η ανάπαυση, η αποφυγή των δραστηριοτήτων που προκαλούν τα συμπτώματα, αντιφλεγμονώδη παυσίπονα φάρμακα, φυσικοθεραπεία καθώς και τοπικές ενέσεις κορτιζόνης με ιδιαίτερη φειδώ συμπληρώνουν τον κύκλο της συντηρητικής αγωγής.
Σήμερα υπάρχει η θεραπευτική αγωγή της έγχυσης PRP (Platelet Rich Plasma), αυτόλογα αιμοπετάλια από τον ίδιο τον ασθενή τα οποία περιέχουν αυξητικούς παράγοντες που προάγουν την άρση της τοπικής φλεγμονής και την επούλωση των ιστών.  Βέβαια η αγωγή αυτή δεν αφαιρεί το αίτιο που προκαλεί το σύνδρομο της υπακρωμιακής προστριβής όπως μια οστεοφυτική εξεργασία στην κάτω επιφάνεια του ακρωμίου, αλλά μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή από τα έντονα συμπτώματα.


Έγχυση κοτριζόνης στον φλεγμαίνοντα χώρο της άρθρωσης του ώμου

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: 

ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


Εξαιρετικά μεγάλο οστεόφυτο στην κάτω επιφάνεια του ακρωμίου δημιουργεί έντονο πόνο και σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής.  Η αρθροσκοπική αντιμετώπιση είναι η θεραπευτική επιλογή

Όταν η συντηρητική αγωγή δεν μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και εφαρμοστεί για τουλάχιστον 6 μήνες τότε ο Ορθοπαιδικός πρέπει να συστήσει τη χειρουργική αντιμετώπιση. Ο στόχος της επέμβασης είναι να αφαιρεθούν τα αίτια που προκαλούν το σύνδρομο της υπακρωμιακής προστριβής και να δημιουργηθεί με τον τρόπο αυτό αρκετός χώρος για το τενόντιο πέταλο των στροφέων μυών του ώμου. Έτσι με τον τρόπο αυτό ο ασθενής θα μπορεί να λειτουργήσει δίχως συμπτώματα τον ώμο του σε όλες τις ανατομικές κινήσεις.
Η συνηθέστερη επέμβαση ονομάζεται ακρωμιοπλαστική και σήμερα γίνεται με τη σύγχρονη αρθροσκοπική μέθοδο.
 

ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ


Beach chair θέση του ασθενούς για την αρθροσκόπηση του ώμου


Σχεδιασμός των αρθροσκοπικών πυλών και των ανατομικών σημείων του ώμου πριν την άρθροσκόπηση

Η Αρθροσκόπηση αποτελεί τη πιο σύγχρονη ορθοπαιδική χειρουργική μέθοδο στον κόσμο, που επιτρέπει στον εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό χειρουργό να διαγνώσει και να παρέμβει θεραπευτικά χρησιμοποιώντας χειρουργικά εργαλεία σε μέγεθος ενός στυλό τα οποία εισάγονται μέσα στην άρθρωση από τρείς κυρίως οπές στη πρόσθια, πλάγια και οπίσθια επιφάνεια του ώμου.

Το αρθροσκόπιο περιέχει οπτικές ίνες που μεταδίδουν την εικόνα που λαμβάνουν από το εσωτερικό του ώμου και με εξωτερικό επεξεργαστή την προβάλουν σε μόνιτορ (τηλεόραση). Από την εικόνα που προβάλλεται στο μόνιτορ ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός εξετάζει προσεκτικά και με μεγάλη λεπτομέρεια το εσωτερικό της άρθρωσης και αποφασίζει για τη φύση του προβλήματος καθώς και τη θεραπεία αυτού.
Κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης ο γιατρός μπορεί να εισάγει ειδικά χειρουργικά εργαλεία από τη δεύτερη οπή ή την τρίτη οπή δρώντας με τον τρόπο αυτό διαγνωστικά και θεραπευτικά.




Αρθροσκοπική αφαίρεση του οστεόφυτου της κλείδας με ειδικό γλύφανο


Αρθροσκοπική ακρωμιοπλαστική.  Το ειδικό γλύφανο τοποθετείται στην αρθρική επιφάνεια του ακρωμίου και αφαιρεί μερικά χιλιοστά οστούν ώστε να διευρυνθεί ο χώρος έτσι ώστε ο υπερακάνθιος τένοντας να ολισθαίνει δίχως εμπόδια

Ακρωμιοπλαστική.  Το ειδικό γλύφανο διαμορφώνει το ακρώμιο έτσι ώστε να μη δημιουργεί το σύνδρομο της υπακρωμιακής προστριβής.

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: 

Μετά τη χειρουργική επέμβαση το άνω άκρο τοποθετείται σε ανάρτηση για μικρό χρονικό διάστημα. Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός θα αφαιρέσει την ανάρτηση και θα σχεδιάσει μαζί με τον φυσικοθεραπευτή το πλάνο της μετεγχειρητικής αποκατάστασης ανάλογα πάντα από το είδος της χειρουργικής παρέμβασης.

Το πλάνο της αποκατάστασης περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις που βελτιώνουν το εύρος κίνησης της άρθρωσης καθώς και την μυϊκή ισχύ. Δύο με τέσσερεις μήνες είναι το σύνηθες χρονικό διάστημα για να απαλλαγεί ο ασθενής από τα επώδυνα συμπτώματά του.